• تاریخ انتشار خبر: جمعه, ۱۳ اسفند , ۱۳۹۵ | ۲۳:۰۶ | کد خبر : 15826 |
  • با خاطرات پیشکسوتان فوتبال
    ناجی پرسپولیس در روزهای تنهایی

    یاران سبز_ مرتضی خضری: همان روزی که متولد شد حاجی شد. در ماه حاجیون، روزی که در سال ۳۵ طواف آغاز شد در روستای «مال سنان» از توابع شهرستان دیلم به دنیا آمد و به همین دلیل به حاجی معروف شد. محمد علی گرنه ای یکی از بهترین های فوتبال گناوه در دهه شصت بود. […]

    یاران سبز_ مرتضی خضری: همان روزی که متولد شد حاجی شد. در ماه حاجیون، روزی که در سال ۳۵ طواف آغاز شد در روستای «مال سنان» از توابع شهرستان دیلم به دنیا آمد و به همین دلیل به حاجی معروف شد. محمد علی گرنه ای یکی از بهترین های فوتبال گناوه در دهه شصت بود. با شاهین و پرسپولیس روزهای خوبی را سپری کرد. بر عکس بردار بزرگش علی کرم، عجیب آرام بود و در یک مقطع ناجی پرسپولیس گناوه شد.

    چند وقتی بود که عکس هایش را به امانت گرفته بودم و وقتی پس فرستادم به همین بهانه مهمانش شدم تا از خاطرات روزهای فوتبالی خود بگویید.

    محمد علی گرنه روزهای پوربهی را به یاد دارد اما آن روزها تنها به عشق دیدن فوتبال راهی استادیوم می شد. دوران ابتدایی خود را در مدرسه حافظ گذراند و در دبیرستان راهی مدرسه دانش شد. در این مدرسه بود که طعم جدیدی از فوتبال را چشید. جوانی ۱۵ ساله بود که در تمرینات پرسپولیس شرکت کرد اما تمرینات چنان قرص و محکم و شلوغ بود که جایی برای هنر این جوان باقی نمی گذاشت. در این شرایط بود که با تعدادی از جوانان به رهبری زنده یاد محمودی حیاتداوودی افسر تاج را تشکیل دادند.

    وقتی افسر تاج با جوانانش خودی نشان داد نگاه تاج و پرسپولیس هم به آن جوانان ویژه شد. رجزخوانی جوانان در افسر تاج باعث شد تا دو بازی دوستانه با تاج و پرسپولیس انجام شود. بازی با تاج به شب هم کشیده شد که عمده دلیل آن پیروزی یک بر صفر افسرتاج بود و در مقابل پرسپولیس هم ۲ بر ۱ برنده شدند تا جایی برای آنها هم در فوتبال باز شود. به دنبال ظهور چهره های جدو د و انجام مسابقات فوتبال جوانان تاجی های دو آتشه برای جذب افسران جوان به سراغ محمود حیات داودی رفتند و بالاخره هم توافق کردند تا همه به تاج بروند. در همان سال که سال ۵۱ بود تاج و پرسپولیس به فینال رسیدند و تاج ۴ بر ۱ پرسپولیس را شکست داد. در آن بازی نعمت اله کاظمی دو گل و محمود گرگی گل های تاج را زدند و قیصری هم تنها گل پرسپولیس را زد.

    با پایان آن سال تعدادی از بازیکنان جوان افسرتاج برای همیشه در تاج ماندند ولی حاجی به پرسپولیس رفت. سال ۵۲ باز هم تاج و پرسپولیس در فینال جوانان به هم رسیدند اما اینبار پرسپولیس ۴ بر ۱ تاج را شکست داد. در آن بازی حسین علی قیصری سه گل و صدراله شمسی یک گل برای پرسپولیس به ثمر رساندند و تنها گل تاج را هم نعمت اله کاظمی زد. در سال ۵۳ بار دیگر محمود حیات داودی افسرتاج را تشکیل داد ولی دوستانش او را همراهی نکردند.

    حاجی گرنه ای برای ادامه تحصیلات در سال ۵۲ به بوشهر رفت و در دبیرستان حاج جاسم بوشهری ادامه تحصیل داد. با اتمام تحصیلات در سال ۵۵ راهی سربازی شد و بعد از ۶ ماه به سپاه دانش پیوست. این زمان را می توان سال های دور از خانه گرنه ای نام نهاد.

    با آغاز انقلاب و تشکیل مجدد شاهین بار دیگر پرسپولیس دچار تزلزل شد. شاهین با قدرتی عجیب به فوتبال گناوه آمد. حاجی گرنه ای که از نظر اخلاقی در زمره بهترین های فوتبال گناوه بود به شاهین پیوست و حکومت این تیم آغاز شد.

    محمدعلی گرنه ای در مورد شاهین می گوید: در شاهین اصل اخلاق بود. انضباط از اهمیت خاصی برخوردار بود و فوتبال بعد از این دو مورد قرار داشت. خاطراتم با شاهین فراموش نشدنی ست؛ با این تیم قهرمان حذفی و باشگاهی در گناوه شدم.

    فوتبال مهم ترین برنامه زندگی ما بود و فوتبالیست های خوب الگوی جوانترها بودند. فوتبال زنده یاد ناصر ابراهیمی را هرگز فراموش نمی کنم الگو بود برایم و از شکل فوتبال و رفتارش لذت می بردم. حیدر مظفری هم فوتبالش نمونه بود و هم اخلاقش و به همین دلیل احترام خاصی برایش قائل بودم

    حاجی گرنه ای در سال ۶۵ به پرسپولیس پیوست تا در تیمی بازی کند که با نامش لذتی تمام نشدنی در خود احساس می کرد اما پرسپولیس خیلی زود در افتی شدید قرار گرفت، تیم محبوبش رو به انحلال می رفت و بوی پایان از این تیم به مشام می رسید. بزرگان یک به یک رفتند و تیم دچار تغییراتی ناخواسته شد. محمدعلی گرنه ای وقتی عرصه را تنگ دید سکان تیم را به دست گرفت و با همکاری سلیمان محمدی چارچوبی تازه را به وجود آورد. ورود بازیکنان جوانی مانند علی لیراوی، سیداحمد هاشمی، امین بردستانی، جوهری، نادرجعفری، رضا غلامی و چند جوان دیگر فصل جدیدی را در پرسپولیس به وجود آوردند. او ناجی پرسپولیس شد و این تیم بعدها با اندکی تغییرات تبدیل به قطب فوتبال گناوه شد.

    محمد علی گرنه ای زیر سایه علی کرم گرنه ای برادر بزرگ خود رشد کرد اما این دو اختلافی عجیب در اخلاق داشتند. محمد علی گرنه ای در این مورد خاص می گوید: علی کرم به شدت تحت فشار بود، فشار تیم، فشار خانواده و دیگر موارد او را عصبی کرده بود و به همین دلیل در بعضی مواقع پرخاشگر می شد. علی کرم فقط به برد فکر می کرد و من راه خودم را در این مورد جدا کردم.

    محمدعلی گرنه ای بعد از اتمام سربازی به عنوان معلم راهی آموزش پرورش شد و حالا روزهای بازنشستگی را سر می کند. گرنه ای الگوی مناسبی در مسیر ورزش بود ولی افسوس فشارهای زندگی راه او را هم تغییر داد.

    مدیرسایت: مرتضی خضریکلیدواژه ها: ، ، ، ،