امروز: ۰۷ مهر ۱۴۰۱

ورزشگاه کارگری گناوه و اعتباری که هر ساله از دست می رود

نقشه-ورزشگاه-کارگری

یاران سبز: یکی از مشکلات اساسی در ورزش گناوه کمبود فضاهای ورزشی است. شهر گناوه به عنوان سومین شهر پر جمعیت استان با جمعتی بالغ بر ۶۰ هزار نفر تنها یک چمن برای انجام مسابقات ورزشی خود دارد در حالی که در تعدادی از روستاهای این استان هم یک زمین چمن وجود دارد و این نشانی از فقر فضاهای ورزشی در گناوه است که همچنان این شهر پر جمعیت را آزار می دهد. دو ورزشگاه در اطراف گناوه وجود دارد که دارای سرنوشتی مشابه می باشند و سالهاست از گردونه توجه مسئولین خارج شده اند و کسی به آنها توجه نمی کند . ورزشگاه ۵ هزار نفری در جاده محمد صالحی از معدود مکانهای ورزشی در کشور است که نه تنها پیشرفت نداشته است بلکه پس رفت آن هم به شکلی محسوس مشاهده می شود. تخریب هر آنچه قبلا در ورزشگاه ۵۰۰۰ نفری انجام شده بود حاصل بی توجهی های مسئولین است که بارها به آن اشاره کرده ایم؛ اما در کنار ساحل و در مجاورت روستای مال قائد در سال ۹۰ تیمور یزدانشناس فرماندار آن روزهای گناوه و حسین حیدری مدیر کل وقت تعاون ، کار و رفاه اجتماعی کلنگ ورزشگاه کارگری گناوه را به زمین زدند. این پروژه هم سرنوشتی مشابه ورزشگاه پنج هزار نفری پیدا کرده است ، عدم انجام عملیات در ورزشگاه کارگری باعث شده است تا هر سال اعتبار مخصوص این پروژه برگشت داده شود. اعتبار ورزشگاه کارگری در سال ۹۳ بالغ بر دو میلیارد ریال است که بنظر می رسد با توجه به کمبود زمان این را هم باید از دست رفته دانست.

ورزشگاه کارگری گناوه دارای زمین چمن ، پیست دو و میدانی و سکو تماشاگر ، استخر ۲۵+۴۸ متر ، سالن ورزشی سرپوشیده چند منظوره ، زمینهای رو باز والیبال و بسکتبال ، سالن ژیمناستیک ، زمینهای تنیس خاکی ، فضای بازی کودکان ، فضای مخصوص تنیس روی میز ، پارکینگ و مهمانسرا می باشد که به دلیل جانمایی مناسب می تواند به جذب گردشگر و توریست در گناوه و به ویژه در روستاهای مال قائد ، مال خلیفه ای و قله حیدر کمک نماید.

البته طبق معمول در قسمتی از این زمین معارض به وجود آمده است که این موضوع با توجه به پیشینه زمینهای اطراف گناوه امری کاملا طبیعی است و همانگونه که به دفعات دیده شده است صخره های مشرف به دریا هم با ادعاهای بی پایه و اساس به زمینهای کشاورزی اهالی تبدیل شده اند و در قسمتهایی از صخره ها هم ساختمانهایی بنا شده است که بی شک نسل های آینده را از وجود فضای بکر و زیبای ساحلی بی بهره خواهند کرد و صدمات جبران ناپذیری به صنعت توریست و گردشگر وارد خواهند کرد.

 

پست های مرتبط

پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.