یاران سبز-مرتضی خضری: در جریان مسابقات فوتسال یاران سبز بندر گناوه یک بغل آدم در بغل هم بودند.
دختران در بین پسران امن و با احترام نشسته بودند.
در کنار زمین امیرحسین درخشانی، مرتضی فرزانیان، طاها نعمتیان، محمد شجری، مهدی مهدی خانی، علی خدادادی و تقوی پشت دروازه و در کنار تماشاگران نشسته بودند. مثل آن‌ها در تعقیب توپ بودند.
این نشستن به دل می‌نشست ولی دل را هم به درد می‌آورد.
دو قدم آن سو تر مسعود یوسف ایستاده بود.
سالار آقاپور سر پا بازی را دید می‌زد و بهروز عظیمی به دیوار تکیه داده بود.
بهترین‌های کشور به دلیل کمبودهایی که از دیرباز تا امروز در ورزش گناوه بوده است روی زمین نشسته بودند.
شعور آن‌ها برای مردم گناوه قابل تقدیر است که می‌فهمیدند ما با چه فقر امکاناتی زندگی می‌کنیم ولی برای مردمی که مهمان‌نوازهای برتر کشور هستند قابل تحمل نیست.
فکری کنید و یا بروید تا دیگران فکری بکنند